Pierwsza Polska Przychodnia Internetowa
Aleksego, Bogdana Wtorek 17. Lipca 2018r
linki sponsorowane, reklamy
Encyklopedia Leków
Opis Leków
A B C D E F G h I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Proszę wpisać w okienku nazwę leku lub jego fragment
linki sponsorowane, reklamy
ATROX
Nazwa międzynarodowa
Nazwa międzynarodowa
Atorvastatinum
Forma leku
Forma leku
tabletki 10 mg, 20 mg, 40 mg
Zawartość
Zawartość
Wykaz substancji czynnych: * Jedna tabletka Atrox 10 zawiera 10,34 mg soli wapniowej atorwastatyny, co odpowiada 10 mg atorwastatyny (Atorvastatinum). * Jedna tabletka Atrox 20 zawiera 20,68 mg soli wapniowej atorwastatyny, co odpowiada 20 mg atorwastatyny (Atorvastatinum). * Jedna tabletka Atrox 40 zawiera 41,36 mg soli wapniowej atorwastatyny, co odpowiada 40 mg atorwastatyny (Atorvastatinum). Wykaz substancji pomocniczych: * w skład rdzenia tabletki wchodzą: celuloza mikrokrystaliczna, wapnia węglan, laktoza jednowodna, kroskarmeloza sodowa, hydroksypropyloceluloza (Klucel), polisorbat 80, magnezu stearynian, * w skład otoczki wchodzą: TOPFILM White 014.11 (hypromeloza, hydroksypropyloceluloza, talk, tytanu dwutlenek, makrogol 6000).
Zastosowanie
Zastosowanie
Atorwastatyna, substancja czynna preparatu Atrox zmniejsza stężenie cholesterolu całkowitego, cholesterolu-LDL (tzw. zły cholesterol), apoliproteiny B i triglicerydów i zwiększa stężenie cholesterolu-HDL (tzw. dobry cholesterol). Działanie preparatu polega na zmniejszaniu wytwarzania cholesterolu w wątrobie i zwiększaniu usuwania cholesterolu z krwiobiegu przez wątrobę. Atrox stosuje się łącznie z zalecaną dietą w celu obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego, frakcji LDL – cholesterolu, apolipoproteiny B i trójglicerydów, gdy niefarmakologiczne metody leczenia (leczenie dietą, ćwiczenia fizyczne, zmniejszenie masy ciała) nie są wystarczająco skuteczne u pacjentów: * z hipercholesterolemią pierwotną (typ IIa wg klasyfikacji Fredricksona); * z hiperlipidemią mieszaną (odpowiadająca typom IIa i IIb wg klasyfikacji Fredricksona); * z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Atorwastatyna jest również wskazana do stosowania u pacjentów z homozygotyczną postacią hipercholesterolemii rodzinnej, jako leczenie wspomagające inne leczenie hipolipemizujące (takie jak afereza cholesterolu–LDL) lub w przypadkach, w których te metody terapeutyczne nie są dostępne.
Ostrzeżenie
Ostrzeżenie
Nie należy stosować leku Atrox w przypadku: * nadwrażliwości na którykolwiek składnik leku; * czynnej choroby wątroby lub niewyjaśnionej, utrzymującej się zwiększonej aktywności aminotransferaz w surowicy krwi przekraczającej 3-krotnie górną granicę wartości uznanej za prawidłową; * choroby mięśni szkieletowych; * ciąży i okresu karmienia piersią; * kobiet w okresie rozrodczym nie stosujących skutecznych metod antykoncepcji. Wpływ na czynność wątroby: Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów wykazujących jakiekolwiek objawy zaburzenia czynności wątroby zostaną przeprowadzone badania kontrolne. Pacjenci, u których zostanie stwierdzone zwiększenie aktywności aminotransferaz powinni być monitorowani do czasu normalizacji wyników. W przypadku utrzymującego się ponad 3-krotnego zwiększenia aktywności aminotransferaz lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki lub o odstawieniu leku. Należy zachować ostrożność stosując lek u pacjentów nadużywających alkoholu lub pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w przeszłości. Wpływ na mięśnie szkieletowe: Rzadko atorwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, może wywierać wpływ na mięśnie szkieletowe i powodować ból mięśni, zapalenie oraz miopatię, która może doprowadzić do rozpadu mięśni szkieletowych (rabdomiolizy), tj. stanu potencjalnego zagrożenia życia charakteryzującego się znacznie podwyższoną aktywnością enzymu – kinazy kreatynowej CK (>10-krotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową), mioglobinemią i mioglobinurią, które mogą prowadzić do niewydolności nerek. U pacjentów leczonych atorwastatyną opisywano występowanie bólów mięśniowych bez powikłań, w tym skurczów mięśni. Lekarz powinien zdecydować o przerwaniu podawania atorwastatyny jeśli aktywność CK będzie znacznie zwiększona lub jeśli lekarz rozpozna lub będzie podejrzewał miopatię. U pacjentów z objawami miopatii lekarz powinien zlecić monitorowanie aktywności CK. Przed rozpoczęciem leczenia: Należy zachować ostrożność stosując atorwastatynę u pacjentów z czynnikami predysponującymi do rozpadu mięśni szkieletowych. Przed rozpoczęciem leczenia statynami lekarz powinien zlecić oznaczenie aktywności CK w następujących przypadkach: * zaburzenia czynności nerek; * niedoczynność tarczycy; * wywiad osobisty lub rodzinny w kierunku dziedzicznej choroby mięśni; * wystąpienie działania toksycznego statyn lub fibratów na mięśnie w przeszłości; * zaburzenia czynności wątroby w przeszłości i (lub) nadużywanie alkoholu; * u pacjentów w wieku powyżej 70 lat należy rozważyć konieczność oznaczenia aktywności CK mając na uwadze występowanie czynników predysponujących do rozpadu mięśni szkieletowych. W powyższych przypadkach lekarz powinien rozważyć ryzyko związane z leczeniem względem potencjalnych korzyści leczenia, jednocześnie zalecana jest obserwacja kliniczna. Nie należy rozpoczynać leczenia u pacjentów ze znacznie zwiększoną aktywnością CK (ponad 5-krotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową). Aktywności kinazy kreatynowej (CK) nie można oznaczać po forsownym wysiłku fizycznym oraz w przypadku występowania innej przypuszczalnej przyczyny zwiększenia aktywności CK, ponieważ interpretacja wyników może być wówczas utrudniona. W przypadku znacznego zwiększenia aktywności CK (ponad 5-krotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową) lekarz zleci powtórzenie oznaczenia w ciągu następnych 5 do 7 dni w celu potwierdzenia uzyskanych wyników. Podczas leczenia: Należy natychmiast poinformować lekarza o wystąpieniu bólu, skurczów lub osłabienia mięśni, zwłaszcza gdy towarzyszą temu zmęczenie i gorączka. W przypadku wystąpienia tych objawów podczas leczenia atorwastatyną lekarz podejmie decyzję o przeprowadzeniu badania aktywności CK. W przypadku znacznego podwyższenia (ponad 5-krotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową) lekarz może podjąć decyzję o odstawieniu leku. Jeśli dolegliwości ze strony mięśni są ciężkie i są przyczyną stałego dyskomfortu, lekarz może podjąć decyzję o odstawieniu leku nawet wtedy, gdy aktywność CK jest mniejsza niż 5-krotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową. Jeśli objawy ustąpią, a aktywność CK powróci do wartości prawidłowych, lekarz rozważy dalsze stosowanie atorwastatyny lub innej statyny, stopniowo zwiększając dawki i monitorując stan pacjenta. Lekarz podejmie decyzję o odstawieniu atorwastatyny w przypadku znacznego zwiększenia aktywności CK (ponad 10-krotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową) lub w przypadku rozpoznania lub podejrzewania rozpadu mięśni szkieletowych (rabdomiolizy).
Działania niepożądane
Działania niepożądane
Jak każdy lek, lek Atrox może powodować działania niepożądane. Do najczęściej występujących działań niepożądanych należą: bezsenność, bóle głowy, bóle brzucha, dyspepsja, nudności, wzdęcia, zaparcia, biegunka, bóle mięśniowe, osłabienie. W oparciu o dane z badań klinicznych i licznych doświadczeń po wprowadzeniu leku na rynek, poniżej przedstawiono profil działań niepożądanych atorwastatyny. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: Niezbyt częste: jadłowstręt, przyrost masy ciała. Bardzo rzadkie: hipoglikemia (niskie stężenie glukozy we krwi), hiperglikemia (wysokie stężenie glukozy we krwi). Zaburzenia żołądka i jelit: Częste: bóle brzucha, dyspepsja, nudności, wzdęcia, zaparcia, biegunka. Niezbyt częste: wymioty. Rzadkie: zapalenie trzustki. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Niezbyt częste: małopłytkowość. Zaburzenia układu immunologicznego: Częste: reakcje alergiczne (w tym anafilaksja). Zaburzenia psychiczne: Częste: bezsenność. Zaburzenia układu nerwowego: Częste: bóle głowy, zawroty głowy, hipestezja (spadek wrażliwości na bodźce czuciowe). Niezbyt częste: parestezje (uczucie kłucia lub mrowienia), zaburzenia pamięci. Bardzo rzadkie: neuropatia obwodowa (zaburzenie funkcji nerwów obwodowych). Zaburzenia ucha i błędnika: Niezbyt częste: szumy uszne. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Bardzo rzadkie: zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt częste: łysienie, wysypka, świąd, pokrzywka. Rzadkie: wysypka pęcherzowa. Bardzo rzadkie: obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (choroba objawiająca się występowaniem zmian w obrębie błon śluzowych naskórka i skóry). Zaburzenia mięśniowo – szkieletowe i tkanki łącznej: Częste: bóle mięśni, bóle stawów, bóle pleców. Niezbyt często: kurcze mięśni. Rzadkie: zapalenie mięśni. Bardzo rzadkie: miopatia, rabdomioliza. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Niezbyt częste: impotencja. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Częste: osłabienie, bóle w klatce piersiowej, angina. Niezbyt częste: złe samopoczucie. Rzadkie: obrzęki obwodowe. Bardzo rzadkie: obrzęk angioneurotyczny. Badania diagnostyczne: Tak jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, w trakcie stosowania atorwastatyny obserwowano podwyższenie stężenia transaminaz w surowicy. Zmiany te były przeważnie nieznacznie nasilone, przemijające i niewymagające przerwania terapii. Istotne klinicznie (> 3 razy powyżej normy) zwiększenie aktywności transaminaz w surowicy wystąpiło u 0,8% pacjentów przyjmujących atorwastatynę. Było ono zależne od dawki leku i odwracalne u wszystkich pacjentów. Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy (> 3 razy w stosunku do normy) zanotowano u 2,5% pacjentów przyjmujących atorwastatynę. Wyniki te są podobne do otrzymanych w badaniach klinicznych dla innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zwiększenie aktywności CK (> 10 razy w stosunku do górnej granicy wartości uznanej za prawidłową) wystąpiło u 0,4% pacjentów otrzymujących atorwastatynę. Jedynie u 0,1% pacjentów z tej grupy odczuwało bóle mięśni, tkliwość mięśni lub osłabienie. Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.
Przedawkowanie
Przedawkowanie
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Wyniki badań czynności wątroby oraz aktywność CK w surowicy powinny być monitorowane. Substancja czynna wiąże się w znacznym stopniu z białkami osocza i z tego powodu hemodializa nie ma znaczenia w przyspieszeniu wydalania atorwastatyny z organizmu. Nie jest określone specyficzne leczenie w przypadku przedawkowania atorwastatyny. W razie potrzeby lekarz zastosuje leczenie objawowe lub podtrzymujące czynności życiowe.
Dawkowanie
Dawkowanie
Stosowanie leku Atrox u dzieci: Dzieci w wieku 10-17 lat: Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania atorwastatyny u pacjentów w wieku poniżej 18 lat nie zostało zbadane w okresie leczenia powyżej 52 tygodni, stąd też nie jest znany skutek długoterminowego działania leku na układ sercowo-naczyniowy. Działanie atorwastatyny u dzieci poniżej 10 lat oraz u dziewcząt w okresie przedmiesiączkowym nie zostało do tej pory zbadane. Długoterminowe działanie atorwastatyny na rozwój funkcji poznawczych, wzrost i proces dojrzewania, również nie jest znane. Stosowanie leku Atrox z jedzeniem i piciem Lek Atrox można stosować o dowolnej porze dnia, jednak zawsze o tej samej godzinie, niezależnie od posiłków. Lek Atrox należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem. Przed rozpoczęciem leczenia pacjent powinien stosować standardową dietę ubogocholesterolową i utrzymywać ją podczas stosowania leku Atrox. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. Modyfikację dawki przeprowadza lekarz indywidualnie na podstawie wartości wyjściowych stężeń frakcji LDL-cholesterolu w porównaniu z wartościami docelowymi oraz na podstawie odpowiedzi pacjenta na leczenie. Lekarz może ją przeprowadzać w odstępach 4-tygodniowych lub dłuższych. Dawka maksymalna wynosi 80 mg raz na dobę. Pacjent powinien przyjmować lek w jednorazowej dawce, o dowolnej porze dnia, jednak zawsze o tej samej godzinie. Lek można zażywać po posiłku lub na czczo. Hipercholesterolemia pierwotna i hiperlipidemia mieszana Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. Dawka dobowa może wynosić od 10 mg do 80 mg. Skuteczność obserwuje się w ciągu 2 tygodni, a maksymalną reakcję osiąga się zazwyczaj w ciągu 4 tygodni i utrzymuje się ona podczas długotrwałego leczenia. U pacjentów ze stabilną chorobą niedokrwienną serca oraz u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia incydentów niedokrwiennych, celem leczenia jest osiągnięcie wartości LDL – C< 2,6 mmol/l (LDL – C<100 mg/dl)* oraz cholesterolu całkowitego < 5,16 mmol/l (<200 mg/dl). *wg Executive Summary of the Third Report of the National Cholesterol Education Program [CEP] Export Panel of Detection, Evaluation, and treatment of High Blood Cholesterol in Adults [Adult Treatment Panel III] – JAMA 2001; 285: 2486-2497. Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna: Dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę i w razie potrzeby może być zwiększona nie częściej niż co 4 tygodnie do dawki 40 mg na dobę. Następnie w razie braku skuteczności, można zwiększyć dawkę do maksymalnej dawki 80 mg na dobę lub stosować dawkę 40 mg na dobę w skojarzeniu z lekiem wiążącym kwasy żółciowe. Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna: Dawka leku Atrox u pacjentów z homozygotyczną postacią hipercholesterolemii rodzinnej wynosi od 10 mg do 80 mg na dobę. Preparat Atrox należy stosować u tych pacjentów jako leczenie wspomagające inne sposoby terapii hipolipemizującej (np. aferezę cholesterolu-LDL), lub wtedy, gdy takie sposoby postępowania są niedostępne. Dawkowanie u dzieci: Stosowanie u dzieci powinno być prowadzone przez lekarzy specjalistów. Doświadczenie w tej grupie wiekowej jest ograniczone do niewielkiej grupy pacjentów (w wieku 4–17 lat) z ciężkimi dyslipidemiami takimi jak homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna. Zalecaną dawką początkową w tej populacji pacjentów jest 10 mg na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę do 80 mg na dobę w zależności od reakcji na leczenie i tolerancję leku. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania w tej grupie pacjentów nie zostały ocenione. Dawkowanie u osób w podeszłym wieku: Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność zalecanych dawek u osób powyżej 70 roku życia są podobne do występujących w populacji ogólnej. Nie ma konieczności zmiany dawkowania. Dawkowanie u osób z niewydolnością nerek: Niewydolność nerek nie wpływa na stężenie atorwastatyny w osoczu ani na jej skuteczność, zatem nie jest konieczna zmiana dawkowania. Dawkowanie u osób z niewydolnością wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w stopniu umiarkowanym lub ciężkim, skuteczność atorwastatyny nie ulega zmianie, jednak znacznie zwiększa się narażenie na lek. Lekarz powinien nadzorować stan kliniczny oraz parametry laboratoryjne i w razie konieczności zmniejszyć dawkę leku lub odstawić lek. Dotyczy to również pacjentów leczonych jednocześnie pochodnymi kwasu fibrynowego i innymi lekami (wymienionymi w punkcie 2 „Stosowanie innych leków”), które zwiększają stężenie atorwastatyny we krwi. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża: Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Leku Atrox nie należy stosować u kobiet w ciąży. Karmienie piersią: Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Leku Atrox nie należy stosować u kobiet karmiących piersią.
Przechowywanie
Przechowywanie
Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosować leku Atrox po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25ºC w suchym miejscu, chronić od światła.
Interakcje z innymi lekami
Interakcje z innymi lekami
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty. Ryzyko wystąpienia miopatii podczas stosowania leków z grupy statyn, zwiększa się podczas równoczesnego leczenia cyklosporyną, pochodnymi kwasu fibrynowego, antybiotykami makrolidowymi łącznie z erytromycyną, lekami przeciwgrzybicznymi z grupy azoli lub niacyną. Zwiększone ryzyko może także wystąpić przy równoczesnym stosowaniu wymienionych wyżej leków z preparatem Atrox. Fenazon (antypiryna): jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek atorwastatyny i fenazonu miało niewielki lub niewykrywalny wpływ na farmakokinetykę fenazonu (brak wpływu na klirens fenazonu jednakże klirens 4-hydroksyfenazonu wzrósł o 20%, a norfenazonu o 8%). Inhibitory cytochromu P-450 3A4: atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P-450 3A4. Mogą zatem zaistnieć interakcje podczas jednoczesnego stosowania atorwastatyny i inhibitorów cytochromu P-450 3A4 (np. cyklosporyny, antybiotyków makrolidowych w tym erytromycyny i klarytromycyny, leków przeciwgrzybiczych z grupy azoli w tym itrakonazolu, oraz inhibitorów proteaz HIV). Jednoczesne podawanie tych środków może prowadzić do zwiększenia stężenia atorwastatyny w surowicy. Z tego względu należy zachować szczególną ostrożność w trakcie terapii atorwastatyną w skojarzeniu z tymi preparatami. Inhibitory glikoproteiny P: atorwastatyna i jej metabolity są substratami glikoproteiny P. Inhibitory glikoproteiny P (np. cyklosporyny) mogą zwiększyć biodostępność atorwastatyny, a tym samym zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych zależnych od dawki takich jak miopatia. Gemfibrozyl/pochodne kwasu fibrynowego: podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów reduktazy HMG-CoA z pochodnymi kwasu fibrynowego może wzrastać ryzyko wystąpienia miopatii. Należy zatem zachować ostrożność podczas jednoczesnego przyjmowania atorwastatyny i fibratów (zwłaszcza gemfibrozylu). Digoksyna: stężenie w stanie stacjonarnym digoksyny podawanej wielokrotnie nie zmieniło się podczas jednoczesnego podawania 10 mg atorwastatyny. Jednakże stężenie digoksyny zwiększyło się o około 20% podczas podawania 80 mg atorwastatyny na dobę. Pacjenci przyjmujący digoksynę powinni być właściwie monitorowani. Antybiotyki makrolidowe: Erytromycyna, klarytromycyna: jednoczesne zastosowanie atorwastatyny w dawce 10 mg na dobę z erytromycyną (cztery razy na dobę po 500 mg) lub klarytromycyną (dwa razy na dobę po 500 mg), znanymi inhibitorami cytochromu P-450 3A4, związane było ze zwiększeniem stężenia atorwastatyny w osoczu. Klarytromycyna zwiększała Cmax i AUC atorwastatyny o odpowiednio 56% i 80%. Azytromycyna: jednoczesne stosowanie 10 mg atorwastatyny i azytromycyny w dawce 500 mg nie wpłynęło na stężenie atrowastatyny w osoczu. Doustne środki antykoncepcyjne: jednoczesne przyjmowanie atorwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych zwiększa stężenie noretysteronu i etynyloestradiolu, co należy uwzględnić podczas ustalania dawek doustnych środków antykoncepcyjnych. Kolestypol: u pacjentów otrzymujących atorwastatynę jednocześnie z kolestypolem występuje zmniejszenie (o około 25%) stężenia atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu. Jednakże wpływ na lipidy był większy, kiedy atorwastatyna i kolestypol podawane były w skojarzeniu, niż kiedy stosowano tylko jeden lek. Amlodypina: farmakokinetyka atorwastatyny w stanie stacjonarnym nie została zmieniona poprzez jednoczesne stosowanie atorwastatyny w dawce 80 mg i amlodypiny w dawce 10 mg. Leki zobojętniające kwas żołądkowy: jednoczesne przyjmowanie atorwastatyny z lekiem zobojętniającym kwas żołądkowy, zawierającym wodorotlenek magnezu i aluminium, zmniejszało stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu o około 35%; jednak nie miało to wpływu na obniżenie stężenia cholesterolu-LDL. Warfaryna: jednoczesne przyjmowanie atorwastatyny i warfaryny spowodowało niewielkie skrócenie czasu protrombinowego podczas pierwszych 4 dni przyjmowania obu tych leków. Czas ten powrócił do normy w ciągu 15 dni stosowania atorwastatyny. Niemniej jednak należy uważnie obserwować pacjentów przyjmujących warfarynę podczas włączania preparatu Atrox do ich leczenia. Cymetydyna: przeprowadzone badania interakcji między cymetydyną i atorwastatyną nie wykazały występowania jakichkolwiek interakcji pomiędzy tymi lekami. Sok grejpfrutowy: zawiera jeden lub więcej składników, które hamują CYP3A4 i mogą zwiększać w surowicy stężenia leków metabolizowanych przez ten cytochrom. Z tego powodu nie zaleca się spożywania dużych ilości soku grejpfrutowego podczas terapii atorwastatyną. Inhibitory proteaz: Stosowanie atorwastatyny jednocześnie z inhibitorami proteaz, które są inhibitorami cytochromu P-450 3A4, było związane z około dwukrotnym wzrostem stężenia atorwastatyny w osoczu. Należy rozważyć rozpoczęcie leczenia od niższych dawek atorwastatyny, jeśli jednocześnie podawany jest inhibitor proteaz.
Prowadzenie pojazdów mechanicznych
Prowadzenie pojazdów mechanicznych
Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn.
Uwagi
Uwagi
Preparat zawiera laktozę. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą, dziedziczną nietolerancją glukozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Zadaj pytanie do
lekarza Farmakologa
.

Zastrzeżenie: Informujemy, że decyzja o podaniu leku na receptę może być podjęta jedynie przez lekarza i to na podstawie więcej, niż jednego źródła. W przypadkach rozbieżności podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka producenta. W tych okolicznościach jakiekolwiek roszczenia za pośrednie lub bezpośrednie szkody są wykluczone.

linki sponsorowane, reklamy